e-sgk e-anindakredi.com diziem hizlipro

Allah O Mart’ları Yaşatmasın...


Bu makale 2015-04-03 23:07:51 eklenmiş ve 380 kez görüntülenmiştir.
Mürsel ETEGÜL

Çanakkale Savaşı, tarihe unutulmaz bir damga vurmuş; inancın nasıl güçlü bir kale olduğunu gösteren, az rastlanır bir mücadelenin zaferidir. Anadan, yârdan, evlattan geçip vatan diye diye can verenlerin kanıyla yazdığı bir destandır. Kimi Erzurumun dadaşı, kimi izmirin efesi, kimi Elazığın gakkoşu sayısız kaç yiğidin omuz omuza savaşarak yazdığı tarihtir Çanakkale. Önündeki arkadaşının ölümünü görüp onun düştüğü yere -sadece bir dakika sonra öleceğini bildiği hâl de- geçen ve gözünü kırpmadan vazifeye atılan askerdir onlar. Ölüme atılan asker! Âkif’in de dediği gibi: “Bedr’in aslanları ancak senin kadar şanlı idi.” “57. tümen…” nur içinde yat. Şahadet şerbetini içmelerine belki de sayılı saatler kala, derede çamaşırlarını yıkayan ve sebebini soran komutanına da: “Allah’ın huzuruna kirli esvap ile mi çıkayım?” diyen bu tümen, imanın ve teslimiyetin insana dönüşmüş şeklidir mutlaka. “Ben size savaşmayı değil; ölmeyi emrediyorum” emrini verecek ne başka bir komutan gelmiştir bu dünyaya ne de bu emre uyacak başka bir millet. Türk milletini kolay lokma sanıp Fatih’in kır atını sürdüğü bu kutsal toprakları ele geçirmek isteyen Haçlı zihniyetine atılmış son tokattır Çanakkale. Niye geldiklerini bile bilmeyen Anzak erlerine bile yardım elini uzatmaktan çekinmeyen ve onları da bağrına basan kardeşliğin zaferidir Çanakkale. Ölümü de öldüren kahramanlar; göğsü siper, canı süngü olanlar şimdi gömsek de sığmayacakları tarihte izliyorlar bizi. Bir silahları olsaydı onların eğer; içimizdeki ayrılıkları, kardeşi kardeşe kırdıranları, bize bizi unutturanları vururlardı şüphesiz şimdi… Çünkü onlara savaşı kazandıran ruhlarındaki birlik ve dirlikti. Onlar bir millet olmanın bilincine varmış, bu ruh ile yenmişlerdi düşman askerlerini. Bir sancak altında kara kışlarda yem etmemişlerdi vatanı kurda, kuşa. Vatan aşkıyla 257 kiloluk bombayı tek başına kaldıran Koca Seyit’in namluya sürdüğü mermi gideceği yeri de biliyordu. Elizabeth Gemisi’ni ikiye ayıran o top Çanakkale Zaferi’nin özetiydi âdeta…Ve savaş sonrasında aynı bombayı yerinden bile canlatamamıştı.Ve o anki güç, kuvvet iman gücüydü bunu anlamıştı. Şimdi bizler aynı gücü yüreğimizde hissederek ruhu şad olur şehitlerimizin. Bastığımız toprağın üstünden çok, altında yatanların canlı olduğunu anlarsak kıyamayız bu toprağın tek bir taşına. Şimdi fark edersek damarlarımızdaki asil kanı neslimiz hür yaşar ebediyen…Ve biz acaba bu destansı tarihimizi layıkıyla anlatıyormuyuz,tüm dünyaya bana sorarsanız biraz şüpheli! Davamız Allah davası ve bu haklı davayı kabullendiremiyoruz haçlı zihniyetine eziliyormuyuz emparyalizmin kıskacında?Bence duymak istemesekte üç kere Evet, Evet, Evet. Bir gün silkinip kendimize geliriz ama inşallah görmek istediğimiz yerde buluruz kanla sulanmış bu toprakları.

Saygılarımla..

Yorumlar
Adınız :
E-Mail :
Başlık :
Yorumunuz :
Güvenlik :
Değiştir  
Toplam 0 yorum. Tüm yorumları okumak için tıklayın.
Diğer yazıları...

Yazarlar

En çok okunanlar

E-Mail Bülten Kaydı
Arşiv Arama
- -
Anket
Evdema Nakliyat sizlere istanbul anadolu bölgesinde güvenli nakliyat hizmeti sunmktadır.Evden Eve Nakliyat Nur Nakliyat sektörün öncü firmalarından olan ve her geçen gün büyüyen referans lisesi ile kaliteli hizmeti sunmaya devam etmektedir.Nakliyat
© Copyright 2017 Erzurum Sondakika. Tüm hakları saklıdır. Bu site Gazi SOFT haber yazılımı alt yapısı ile yapılmıştır.
sanalbasin.com üyesidir 13 TOPlist TOPlist